5 Mga Hakbang upang malampasan ang mga hamon

 5 Mga Hakbang upang malampasan ang mga hamon

Thomas Sullivan

Hindi ba't magiging mahusay kung lahat tayo ay magiging mas mahusay sa paglutas ng mga problema at paglampas sa mga hamon? Sa paglipas ng mga taon, nakakuha ako ng ilang mga insight sa paglutas ng problema, bagama't pakiramdam ko ay marami pa akong dapat matutunan.

Sa artikulong ito, gusto kong ibahagi sa iyo kung ano ang natutunan ko sa mahigit anim na taon ng pagba-blog at dalawang taon ng pag-aaral na tumugtog ng instrumentong pangmusika. Anuman ang hamon na sinusubukan mong lagpasan, ang mga insight at pangkalahatang prinsipyong ito ay dapat taglayin.

Ano ang mga hamon, gayon pa man?

Ang hamon na sinusubukan mong lagpasan ay isang kumplikadong problema mo sinusubukang lutasin. Ang isang kumplikadong problema na sinusubukan mong lutasin ay makikita bilang isang layunin o kinalabasan na sinusubukan mong maabot. Ang pagkamit ng mga layunin ay tungkol sa paglipat mula sa punto A (iyong kasalukuyang estado) patungo sa punto B (iyong katayuan sa hinaharap).

Madaling makamit ang ilang layunin. Madali kang makakalipat mula A hanggang B. Hindi sila mga hamon. Halimbawa, ang paglalakad sa grocery store. Alam mo nang eksakto kung ano ang kailangan mong gawin, at malamang na nagawa mo na ito nang daan-daang beses.

Kapag ang layunin na sinusubukan mong maabot ay tila malayo at hindi mo alam kung paano eksaktong lumipat mula A hanggang B, nahaharap ka sa isang hamon. Ang hamon ay isang kumplikadong problema na walang nakikitang solusyon.

Ang pagtagumpayan sa mga hamon, salamat sa kanilang kumplikadong kalikasan, ay kadalasang nangangailangan ng malaking pagsisikap sa pag-iisip at oras upang malutas. Kaya ang pinakamadali at matino na gawin kapag nahaharap sa isang hamon ay hindiang iyong sarili ay nagising na may mga bagong ideya na hindi ka makapaghintay na maipatupad.

Palagaan ang paniniwala

Ito marahil ang pinakamahalagang aspeto ng paglutas ng mga problema at pagtagumpayan ng mga hamon. Kung wala ang isang piraso ng puzzle na ito, malamang na huminto ka.

Dahil ang natural nating ugali ay lutasin ang mga problema sa ngayon, kailangan nating sanayin ang ating sarili na maniwala na malulutas natin ang pangmatagalan , mga kumplikadong problema.

Alam kong maraming guro ang nagsasabi na dapat mong 'tingnan ang mga hamon bilang mga pagkakataon' ngunit mas madaling sabihin kaysa gawin. Hindi mo talaga mabubuo ang mindset na ito maliban kung talagang patunayan mo sa iyong sarili na sulit ang pananatili sa mga problema nang mas matagal.

Sa madaling salita, kailangan mong pagtagumpayan ang isang disenteng bilang ng mga hamon upang simulang makita ang mga hamon bilang mga pagkakataon para sa paglago.

Sabi ni Einstein, “Hindi naman sa sobrang bait ko. It's just that I stay with problems longer." Binibigyang-diin ng quote na ito ang kahalagahan ng pagkaantala ng kasiyahan at pagtagumpayan ang tendensiyang lutasin ang mga problema sa ngayon at ngayon.

Kapag nabuo mo na ang paniniwalang maaari mo talagang manatili sa mga problema nang mas matagal at malutas ang mga ito, kailangan mong pangalagaan at patatagin ang paniniwalang iyon sa pamamagitan ng pagharap sa higit pang mga hamon.

Ang isa pang mabisang paraan para mapanatili ang paniniwalang ito ay ang panoorin ang ibang tao na gawin ang gusto mong gawin. Kapag nakita mong nalalampasan ng iba ang mga hamon na kinakaharap mo, nagiging inspirasyon ka at ang iyong paniniwala na ang problema ay malulutas aypinalakas.

gastusin ang lahat ng pagsisikap na iyon- na huminto.

Bakit tayo natutukso na huminto kapag nahaharap sa isang hamon

Sa madaling salita, tayong mga tao ay hindi nag-evolve upang malutas ang mga kumplikadong problema na tumagal ng mahabang panahon lutasin. Sa buong kasaysayan ng ating ebolusyon, karamihan sa ating mga problema ay nangangailangan ng paglutas dito at ngayon, tulad ng kaso sa ibang mga hayop.

Walang pagkain? Maghanap ng pagkain ngayon at kumain na. Maniningil na maniningil patungo sa iyo? Tumakbo sa isang puno ngayon at akyatin ito ngayon.

Hindi naman sa hindi tayo makapagplano o makapag-isip ng pangmatagalan, ngunit ang tendensyang gawin ito, na kamakailan lang ay nagbago, ay mas mahina kumpara sa pagharap dito. at ngayon. Gayundin, mas hilig naming gumawa ng mga pangmatagalang plano kaysa sa aktwal na sundin ang mga ito.

Ang resulta ng lahat ng ito ay may posibilidad kaming tingnan ang mga problema bilang mga gawain na kailangang tapusin ngayon, kaya maaari tayong makakuha ng instant na positibong feedback at kasiyahan. Kung hindi mo malutas kaagad ang isang bagay, malamang na hindi ito malulutas. Hindi ka naniniwalang malulutas mo ito, kaya hinihiling ka ng iyong isip na huminto.

Tinatawag itong negatibong feedback at mayroon ding mekanismo ang mga hayop. Kung bibigyan mo ng pekeng, pinalamanan na daga ang isang pusa, maaaring maamoy niya ito at subukang kainin ito ng ilang beses. Sa kalaunan, huminto siya dahil hindi niya ito makakain. Isipin kung ang pusa ay walang ganoong negatibong mekanismo ng feedback. Malamang na maipit siya sa pagsubok na kainin ang pekeng daga.

Ang tuksong huminto na natatanggap natin kapag nahaharap sa isangAng hamon ay nasa isip mo lang na nagsasabing, “Hindi ito magagawa. Hindi ito katumbas ng halaga. You’re not going to reach point B anytime soon”.

Ang tendensiyang ito sa paglutas ng mga problema sa ngayon ay maliwanag din sa kung paano ang mga tao, kapag nahaharap sila sa isang mahirap na problema, ay madalas na sinusubukang lutasin ito nang sabay-sabay. Narinig mo na ba ang tungkol sa one-track mind? Kapag ang mga tao ay sumabak sa isang problema, hindi sila maaaring bumitaw hangga't hindi nila ito natatapos, kung naniniwala silang malulutas nila ito.

Kung nalaman nilang hindi nila malulutas ang problema dahil sa pagiging kumplikado, ang makatwirang bagay na dapat gawin pagkatapos ay huminto.

Sana ay malinaw na sa puntong ito kung bakit mahirap lutasin ng mga tao ang mga kumplikadong problema. Sa kanilang likas na katangian, masalimuot o masasamang problema, na kung minsan ay tawag sa kanila, ay nangangailangan ng napakalaking pamumuhunan ng oras at pagsisikap, isang bagay na hindi natural na dumarating sa mga tao.

Gayunpaman, nalutas ng mga tao ang maraming kumplikadong problema sa nakaraan at patuloy na gawin ito. Bagama't maaaring mahirap pagtagumpayan ang mga hamon, hindi ito imposible.

Mga hakbang sa pagtagumpayan ng mga hamon

Sa seksyong ito, tatalakayin ko ang ilang mahahalagang prinsipyo na kailangan mong tandaan kung gusto mong maging mas mahusay na tagalutas ng problema.

1. Intindihin nang lubusan ang problema

May isang taong may tamang nagsabi na 'ang isang problemang natukoy nang mabuti ay isang problema na kalahating nalutas'. Dahil mayroon tayong tendensiyang lutasin kaagad ang mga problema, natutukso tayong tumalon mismo sa mga ito nang hindi lubusang naiintindihan ang mga ito sauna. Sa tuwing nahaharap ka sa isang hamon, ang unang bagay na dapat gawin ay ang mangolekta ng maraming impormasyon tungkol dito hangga't maaari.

Bakit ito mahalaga? Upang maging malinaw kung ano ang kailangan mong gawin. Kapag nagpasya tayong lutasin ang isang problema, nasa isip natin ang teoryang ito tungkol sa kung paano malulutas ang problema. Gusto kong tawagin itong initial theory . Kung mas mahusay ang ating paunang teorya, mas malaki ang posibilidad na malutas natin ang problema.

Ang tanging paraan para maging maganda ang ating paunang teorya ay malinaw na maunawaan ang problema at kung ano ang kailangan nating gawin. Tinatawag din ito ng ilan na 'paghahasa ng palakol' bago ka pumutol ng puno sa halip na hampasin ang puno ng mapurol na palakol nang walang hanggan.

Siyempre, para magawa ito, kailangan mong madaig ang unang tendensiyang tumalon sa paglutas ang problema kaagad. Kung hindi mo lubos na nauunawaan ang iyong problema, ang iyong paunang teorya ay magiging mahina at sino ang nakakaalam kung gaano katagal ang iyong aabutin upang putulin ang puno o maabot ang punto B.

Tandaan na ang iyong unang teorya ay maaaring hindi perpekto , ngunit kailangan itong maging malakas. Siyempre, kung ang problema ay malulutas, mayroong isang perpektong teorya upang maabot ang punto B na talagang gumagana. Kung gagawin mo ito at ito, tiyak na maabot mo ang B. Tawagin natin itong actual theory . Kung maraming paraan upang malutas ang isang problema, maraming aktwal na teorya ang umiiral.

Ang agwat sa pagitan ng iyong paunang teorya at isang aktwal na teorya ay tutukuyin kung gaano katagal ang iyong gagawin upang malutas ang problema. Sa pamamagitan ngpag-unawa sa iyong problema hangga't maaari, binabawasan mo ang agwat sa pagitan ng iyong unang teorya at isang aktwal na teorya. Pinapataas nito ang iyong kahusayan sa paglutas ng problema.

Tandaan na kung minsan ay maaaring hindi posible na makabuo ng isang malakas na paunang teorya. Sa ganitong mga kaso, maaari kang tumalon sa paglutas ng isang problema sa isang mahinang paunang teorya. Kapag gumawa ka ng aksyon, ang iyong unang teorya ay mapapadalisay sa paglipas ng panahon hanggang sa ito ay maging isang aktwal na teorya.

Sa ganitong paraan, kapag ikaw ay nilulutas ang isang problema, ang teorya at aksyon ay patuloy na nagpapakain sa isa't isa hanggang sa malutas mo ang problema . Dapat mong patalasin ang iyong palakol sa tuwing magagawa mo.

Malamang na madapa ka sa ilang pinong paunang teorya bago ka tumama sa isang aktwal na teorya.

2. Hatiin ang problema sa maliliit na hakbang

Ang mga tao ay tumalon sa paglutas ng mga kumplikadong problema na may mahinang mga paunang teorya, na napagtatanto na ang problema ay mas mahirap lutasin kaysa sa kanilang inaakala. O kaya'y napagpaliban sila sa nagbabantang pagiging kumplikado ng kanilang problema kaagad.

Kapag naunawaan mo nang lubusan ang iyong problema at nakabuo ng magandang paunang teorya tungkol sa kung paano mo ito malulutas, nasa posisyon ka para masira ang problema. Bakit mahalagang masira ang problema? Muli, ito ay dahil gusto ng ating isipan na lutasin ang maliliit na problema sa ngayon.

Sa pamamagitan ng paghahati-hati sa problema sa maliliit at mapapamahalaang hakbang, binabago mo ang nagbabantang kalikasan ng iyong kumplikadong problema. Dati, ang problemaitong napakalaking bundok na sinusubukan mong akyatin, sabay-sabay. Ngayon, kailangan mo lang gawin ang unang hakbang. Isang bagay na madali mong mahawakan.

Limitado ang iyong mental resources. Hindi makatotohanang isipin na maaari kang maglagay ng isang malaking problema sa iyong isipan na kahit papaano ay malulutas nito. Wala lang kaming ganoon karaming mapagkukunan ng pag-iisip. Kailangan mong bigyan ang iyong isip ng isang bagay na maaari itong gumana. Kailangan mong lutasin ang iyong problema sa isang maliit na hakbang sa isang pagkakataon.

Sa bandang huli, kapag nalaman mong nalutas mo na ang iyong problema, parang hindi mo nalutas ang isang malaki, nakakatakot na problema. Nalutas mo ang isang serye ng maliliit na problema.

4. Maging malinaw sa kung ano ang maaari at hindi mo magagawa

Okay, naunawaan mo nang mabuti ang problema, nakabuo ng isang paunang teorya, at hinati-hati ang problema sa mga hakbang. Sa puntong ito, kailangan mong suriin ang iyong mga kakayahan upang maisagawa ang mga hakbang. Kailangan mong malaman kung ano ang kaya mo at hindi mo magagawa.

Siyempre, mahirap malaman nang hindi sinusubukan. Maaari mong matutunan ang lahat sa iyong sarili o maaari kang humingi ng tulong. Kung napipilitan ka para sa oras, mas mahusay na humingi ng tulong. Gayunpaman, kung ikaw mismo ang nahihirapan sa problema, marami ka pang matututuhan.

Ang pagtakbo sa mga tao para sa tulong sa kaunting abala ay lumilikha ng isang dependency sa kanila. Ang pangwakas na layunin ay dapat na bumuo ng iyong sariling isip upang mahawakan mo nang maayos ang iyong mga hamon sa hinaharap. Lamang kapag naramdaman mong hindi mo talaga magagawa ang isang bagay at naubos na ang lahatang iyong mga opsyon, kung humingi ka ng tulong.

Kapag humingi ka ng tulong sa mga tao, magkakaroon ka ng pagkakataong pinuhin ang iyong unang teorya. Sino ang nakakaalam, ang isang taong may sapat na kaalaman ay maaaring magsabi ng isang bagay na magsasara ng agwat sa pagitan ng iyong unang teorya at isang aktwal na teorya. Ito ay maaaring isang bagay lamang na sinasabi ng isang tao, at ang lahat ay nagsisimulang magkaroon ng kahulugan. Bawat piraso sa puzzle ay magkasya.

5. Panatilihin ang pagsubok at pagkolekta ng data

Ang isang maaasahang paraan upang isara ang agwat sa pagitan ng una at aktwal na teorya ay sa pamamagitan ng pagkolekta ng data. Kapag itinakda mong lutasin ang problema sa iyong paunang teorya, tiyak na makakaranas ka ng mga hadlang dahil hindi perpekto ang iyong paunang teorya. Hindi ito isang aktwal na teorya.

Ito ang dahilan kung bakit mahalagang mangolekta ng data at subukan kung gumagana ang iyong mga aksyon at solusyon. Kung hindi, paano mo malalaman na papunta ka sa tamang direksyon? Kung walang feedback mula sa data, wala ka talagang paraan para malaman.

Upang mabigyan ka ng simpleng halimbawa, sabihin nating kailangan mong lutasin ang kumplikadong problema ng pagbaba ng timbang. Kung sinubukan mo ang ilang paraan upang malutas ang problemang ito nang hindi nagtagumpay, malamang na sumubok ka sa paglutas ng problemang ito gamit ang isang grupo ng mga mahihinang paunang teorya.

Sabihin nating sinubukan mo ang isang bagong diskarte sa pagkakataong ito. Nakabuo ka ng isang paunang teorya na ang diyeta X ay makakatulong sa iyo na mawalan ng timbang. Naniniwala kang nagawa mo na ang iyong pananaliksik at malakas ang iyong paunang teorya.

Gayunpaman, isang buwan sa pagsunod sa diyeta X, na maylahat ng iba pa ay pare-pareho, wala kang nakikitang pagbabago sa iyong timbang. Ipinakita lang sa iyo ng iyong data na mahina o mali ang iyong paunang teorya.

Magsaliksik ka pa. Nakabuo ka ng isang bagong paunang teorya- ang diyeta Y ay gumagana. Subukan mo ito. Nabigo rin ito. Magsaliksik ka pa. Nakabuo ka ng isang bagong paunang teorya - gumagana ang diyeta Z. Subukan mo ito at ito ay gumagana! Napansin mo ang mga makabuluhang pagbabago sa iyong timbang sa isang buwan.

Tingnan din: 10 Mga palatandaan na napopoot sa iyo ang iyong ina

Sa pagkakataong ito, isinara mo ang agwat sa pagitan ng iyong inisyal at aktwal na teorya. Ang iyong unang teorya ay perpekto. Ngayon, maaari mong ipagpatuloy ang pagpapatupad nito at maabot ang punto B- ang iyong ninanais na antas ng timbang ng katawan.

Hindi lamang nakakatulong sa iyo ang pagkolekta ng data na pinuhin ang iyong paunang teorya, nakakatulong ito sa iyong subaybayan ang pag-unlad, at nakakaganyak ang pag-unlad.

6. Pag-atras ng isang hakbang

Kapag nilutas mo ang isang kumplikadong problema, madalas mong makikita na natigil ka at hindi mo magawa ang susunod na hakbang. Bakit ito nangyayari?

Dito, gusto kong ipakilala sa iyo ang isang konsepto na tinatawag na bounded awareness . Ito ay nagsasaad na ang aming kamalayan ay nakasalalay sa kung ano ang maaari naming makita at kung ano ang aming nalalaman.

Ikaw ay nakabuo ng isang paunang teorya, maganda. Kapag sinubukan mong lutasin ang problema, makikita mo ang problema mula sa lente ng paunang teoryang iyon. Ito ay tinatawag na bounded rationality . Ang may hangganang kamalayan ay humahantong sa may hangganan na katwiran. Ang iyong katwiran upang malutas ang problema ay nalilimitahan ng iyong paunang teorya.

Kapag natigil ka, patuloy mong gagawinpaulit-ulit ang parehong bagay, o mapupunta ka sa hit-and-trial mode.

Bihirang gumana ang hit-and-trial, at isa itong masamang diskarte. Karaniwang hinahagis mo ang mga bagay sa dingding at nakikita kung ano ang dumidikit. Sa hit-and-trial mode, ibinabagsak mo ang iyong paunang teorya at nagiging desperado ka. Ang isang mas mahusay na diskarte sa puntong ito ay ang pag-atras ng isang hakbang.

Upang ilarawan ang limitadong kamalayan at limitadong katwiran, sabihin na magbukas ka ng refrigerator at magsimulang maghanap ng isang item. Hinahanap mo ang bawat istante ngunit hindi mo ito mahahanap kahit saan. Sinisigawan mo ang iyong asawa, tinanong sila kung saan nila inilagay ang item. Sumigaw sila pabalik, sinasabing nasa ito sa refrigerator. Bumalik ka ng isang hakbang at tumingin sa ibabaw ng refrigerator. Ayan na.

Maaaring ikaw mismo ang nakahanap ng item kung umatras ka ng isang hakbang. Ngunit hindi mo ginawa dahil ang iyong kamalayan ay limitado ng mga panloob na nilalaman ng refrigerator. Ang tanging makatwirang paraan upang mahanap ang item ay ang paghahanap sa mga panloob na istante at mga lalagyan ng refrigerator.

Tingnan din: Pagsusuri ng karakter ng Gregory House (mula sa House MD)

Kapag umatras ka sa iyong problema, makikita mo ang problema sa sariwang mga mata at magkakaroon ng mga bagong pananaw tungkol dito . Maaari mong subukang i-link kung ano ang sinusubukan mong gawin ngayon sa mas malaking larawan at tingnan kung ito ay makatuwiran.

Maaari mo ring iwanan ang problema at gumawa ng iba pa. Madalas itong ginagawa ng mga programmer. Sa ganitong paraan, ang problema ay nag-marinate sa iyong subconscious. Gagawin pa ng iyong subconscious ang problema habang natutulog ka, at maaari mong mahanap

Thomas Sullivan

Si Jeremy Cruz ay isang bihasang psychologist at may-akda na nakatuon sa paglutas ng mga kumplikado ng isip ng tao. Sa hilig sa pag-unawa sa mga intricacies ng pag-uugali ng tao, si Jeremy ay aktibong kasangkot sa pananaliksik at pagsasanay para sa higit sa isang dekada. Siya ay mayroong Ph.D. sa Psychology mula sa isang kilalang institusyon, kung saan nagdadalubhasa siya sa cognitive psychology at neuropsychology.Sa pamamagitan ng kanyang malawak na pananaliksik, si Jeremy ay nakabuo ng malalim na pananaw sa iba't ibang sikolohikal na phenomena, kabilang ang memorya, persepsyon, at mga proseso ng paggawa ng desisyon. Ang kanyang kadalubhasaan ay umaabot din sa larangan ng psychopathology, na nakatuon sa pagsusuri at paggamot ng mga sakit sa kalusugan ng isip.Ang hilig ni Jeremy sa pagbabahagi ng kaalaman ay nagbunsod sa kanya na itatag ang kanyang blog, Understanding the Human Mind. Sa pamamagitan ng pag-curate ng malawak na hanay ng mga mapagkukunan ng sikolohiya, nilalayon niyang bigyan ang mga mambabasa ng mahahalagang insight sa mga kumplikado at nuances ng pag-uugali ng tao. Mula sa mga artikulong nakakapukaw ng pag-iisip hanggang sa mga praktikal na tip, nag-aalok si Jeremy ng komprehensibong plataporma para sa sinumang naglalayong pahusayin ang kanilang pag-unawa sa isip ng tao.Bilang karagdagan sa kanyang blog, inilaan din ni Jeremy ang kanyang oras sa pagtuturo ng sikolohiya sa isang kilalang unibersidad, na nag-aalaga sa mga isipan ng mga naghahangad na psychologist at mananaliksik. Ang kanyang nakakaengganyo na istilo ng pagtuturo at tunay na pagnanais na magbigay ng inspirasyon sa iba ay ginagawa siyang lubos na iginagalang at hinahangad na propesor sa larangan.Ang mga kontribusyon ni Jeremy sa mundo ng sikolohiya ay lumampas sa akademya. Nag-publish siya ng maraming mga papeles sa pananaliksik sa mga istimado na mga journal, inilalahad ang kanyang mga natuklasan sa mga internasyonal na kumperensya, at nag-aambag sa pagbuo ng disiplina. Sa kanyang matinding dedikasyon sa pagsusulong ng ating pag-unawa sa isip ng tao, patuloy na binibigyang-inspirasyon at tinuturuan ni Jeremy Cruz ang mga mambabasa, naghahangad na mga psychologist, at mga kapwa mananaliksik sa kanilang paglalakbay tungo sa paglutas ng mga kumplikado ng isip.