Assertiveness vs aggressiveness

 Assertiveness vs aggressiveness

Thomas Sullivan

Kapag ang mga tao ay napinsala, karaniwan silang tumutugon sa dalawang paraan. Alinman sila ay tumutugon nang hindi assertive at submissive, o sila ay tumutugon nang agresibo at nangingibabaw.

Ang pagiging hindi mapanindigan ay nangangahulugan na ikaw ay pasibo tungkol sa iyong sitwasyon at hindi mo hinahangad na ayusin ito sa anumang paraan. Ang iyong pagnanais na hindi masaktan ang iba ay humahadlang sa pagtindig para sa iyong sarili.

Ang pagiging agresibo, sa kabilang banda, ay nangangahulugang pinapababa mo ang halaga, ibinababa, o sinasaktan mo pa ang ibang tao sa pagtatangkang manindigan para sa iyong karapatan.

Tingnan din: Labis na pagkurap sa wika ng katawan (5 Dahilan)

May pangatlo, nasa pagitan ng diskarte upang harapin ang mga ganitong uri ng sitwasyon. Tinatawag itong assertiveness, at nangangahulugan ito ng paninindigan para sa iyong mga karapatan nang hindi sinasaktan o sinasaktan ang ibang tao.

Naiiba ang assertiveness sa pagiging agresibo sa mga sumusunod na paraan:

  • Ang pagiging agresibo ay nagmumula sa intensyon na saktan ang iba at labagin ang kanilang mga karapatan. Sa pagiging mapanindigan, walang intensyon na saktan ang iba o alisin ang kanilang mga karapatan.
  • Maaaring may kasamang pag-iisip na panalo-panalo ngunit hindi kailanman panalo-talo. Ang pagiging agresibo ay palaging nagsasangkot ng saloobin ng manalo-talo.
  • Mas epektibo ang pag-uugaling mapamilit dahil nagbubunga ito ng mas positibong resulta. Ang agresibong pag-uugali, sa kabaligtaran, ay lumilikha ng isang cycle ng agresyon at kontra-agresibo.
  • Ang agresibong pag-uugali ay nagpapanatili ng paggalang at dignidad ng ibang indibidwal habang ang agresibong pag-uugali ay hindi.
  • Ang agresibong pag-uugali ay kadalasang kinabibilangan pisikal omga pananakot sa salita samantalang ang mapanindigang pag-uugali ay hindi.

Tulad ng nakikita mo, ang pagiging mapamilit ay isang mahalagang interpersonal na kasanayan upang paunlarin kung gusto mong makamit ang iyong mga layunin na kinasasangkutan ng iba habang pinapanatili ang mabuting relasyon sa kanila. Maliwanag, ang pagiging mapamilit ay isang mas mahusay na diskarte upang mahawakan ang mga interpersonal na salungatan kaysa sa pagiging agresibo at hindi pagiging mapamilit.

Ano ang kaakibat ng assertive na pag-uugali?

Natuklasan ng mga mananaliksik na ang pag-uugali ng pagiging mapamilit ay binubuo ng isang hanay ng mga tugon.1 Sa partikular, ang pagiging mapamilit ay binubuo ng mga sumusunod na kakayahan:

  • Ang kakayahang magsabi ng 'Hindi'.
  • Ang kakayahang gumawa ng mga kahilingan.
  • Ang kakayahang magpahayag ng positibo at negatibo damdamin.
  • Ang kakayahang simulan, ipagpatuloy at tapusin ang mga pag-uusap.

Ang tamang diskarte ay nakasalalay sa sitwasyon

Tulad ng nabanggit sa itaas, may tatlong estratehiya na hahawakan interpersonal conflicts- aggressiveness, assertiveness, at non-assertiveness. Maaari mong pangasiwaan nang maayos ang karamihan sa iyong mga salungatan sa pamamagitan ng pagiging mapamilit.

Gayunpaman, sa ilang mga sitwasyon, ang pagiging hindi mapamilit o maging ang pagiging agresibo ay maaaring mga praktikal na diskarte.

Halimbawa, kung hindi kinakailangang pinuna ng iyong boss ang iyong trabaho, maaari mong gamitin ang diskarte ng hindi pagiging assertive kung nakadepende ka sa trabaho mo. Kung alam mong mahihirapan kang maghanap ng ibang trabaho.

Kung ikaw ay pisikal o pasalitang inaatake, maaari kang gumamit ng pagiging agresibo upang kontrahinang sitwasyon.

Samakatuwid, ang diskarte na iyong gagawin ay depende sa sitwasyon. Kailangan mong tantyahin ang mga panganib at benepisyo ng isang diskarte sa isang partikular na sitwasyon.

Kung nakikita mo ang iyong sarili na nakikipag-away sa isang tao ngunit ayaw mong masira ang iyong relasyon sa kanila, ang pagiging mapamilit ay ang paraan upang pumunta . Ang pagiging mapamilit ay magdadala sa iyo mula sa maraming mahihirap na sitwasyon nang hindi isinasapanganib ang iyong mga relasyon.

Bakit hindi mapanindigan ang mga tao kung gayon?

Ang mga tao ay mga hayop sa lipunan. Idinisenyo kami upang i-scan ang aming panlipunang kapaligiran upang makita ang mga potensyal na kaaway at kaibigan. Sa isang sitwasyon ng salungatan, ang sikolohikal na mekanismong ito ay nangunguna kaysa sa layunin na paglutas ng isang isyu.

Sa madaling salita, sinisisi natin ang iba kapag tayo ay nagkamali bago pa man tayo magkaroon ng pagkakataong suriin nang maayos ang sitwasyon. Ito ang dahilan kung bakit mas malamang na isipin mong hindi ka pinapansin ng isang kaibigan kapag hindi ka nakatanggap ng text mula sa kanila kaysa isipin na malamang na abala sila.

Sa sikolohiya, ang tendensiyang ito ay angkop na tinatawag na fundamental error sa pagpapatungkol. Mahalaga ito sa kalikasan ng tao.

Kapag may nangyaring salungatan, maraming tao ang hindi sinusuri ang isyu nang may layunin. Hindi nila sinusubukan na makabuo ng isang makatwirang solusyon na maaaring katanggap-tanggap sa lahat ng partido. Sa halip, nakikisali sila sa larong paninisi.

Sa tingin nila ay handa silang makuha ng ibang tao at, samakatuwid, kumilos nang agresibo at nagtatanggol. Ito ang dahilan kung bakit, kung mangyari kapara sa layuning punahin ang trabaho ng iyong boss, nang walang intensyon na ibaba sila, maaari pa rin nilang kunin ito nang personal.

Ang sining ng pagiging mapamilit

Dahil sa kung paano gumagawa ng mga salungatan ang mga tao tungkol sa kanila at sa iba sa halip na sa layunin pag-aaral sa sitwasyon, ang sining ng paninindigan ay tungkol sa pag-alis ng mga tao at ng kanilang mga kaakuhan mula sa mga salungatan.

Kapag sinusubukan mong maging mapamilit, kumbinsihin ang ibang tao na hindi mo nilalayong sisihin o ibaba sila . Sa madaling salita, kailangan mong alisin ang iyong sarili at sila sa problemang kinakaharap.

Kumbinsihin sila na ang iyong mga kahilingan ay makatwiran at walang anumang personal na sama ng loob o poot. Kumbinsihin sila na hindi mo sinusubukang makipagkumpitensya sa kanila, humihingi lang ng iyong mga karapatan.

Siyempre, dahil sa hilig ng tao na gawing isang panlipunang kompetisyon ang bawat salungatan, hindi ito madaling gawin. Kaya naman, wala kang makikitang maraming mapilit na tao na naglalakad. Ang mga tao ay maaaring tanggapin ang pagkatalo nang pasibo o subukang manalo nang agresibo. Isa itong social competition para sa kanila kung saan maaari ka lang manalo o matalo.

Paano alisin ang mga tao mula sa mga salungatan

Kadalasan ang pagiging mapanindigan ay nagmumula sa paraan ng pagsasalita mo kapag hinihiling ang iyong mga karapatan. Kung mahinahon at magalang mong ipinapaliwanag ang iyong sitwasyon, walang dahilan ang ibang tao para isipin na ikaw ay agresibo. Hindi na ito tungkol sa kanila o sa iyo at kung sino ang mananalo o matalo; tungkol ito sa problemang kinakaharap.

Kung susunod sila, hindi ito dahil sa iyo‘nanalo’ at ‘natalo’ sila. Kailangan nilang sumunod nang maluwag sa loob. Kung hindi nila gagawin, tiyak na isipin nilang nakakuha ka ng puntos sa kanila. Ibig sabihin, pinagawa mo sila ng isang bagay na hindi nila gustong gawin.

Kailangan mong pahintulutan silang gawin ito. Apela sa kanilang dahilan. Walang gustong makitang hindi makatwiran. Kung kumbinsihin mo sila na makatwiran ang iyong mga hinihingi, madaragdagan mo ang posibilidad na makamit ang iyong layunin.

Tandaan, ang pagiging mapanindigan ay hindi lamang tungkol sa pag-alis ng ego ng ibang tao sa problema, kundi pati na rin sa iyong sarili. Kapag naramdaman nating napagmalupitan tayo, nakatutukso na magalit at saktan ang ibang tao. Mabilis lang kaming gumawa ng problema tungkol sa amin (sinadya kaming masaktan) gaya ng ginagawa namin tungkol sa kanila (sinadya nilang saktan kami).

Siyempre, sinasadya ng mga tao na saktan ang isa't isa, pero hindi mo talaga masisisi ang isang tao kung walang sapat na ebidensya. Kailangan mong isantabi ang mga intensyon at magtrabaho upang malutas ang isyu. Sa paglipas ng panahon, ang mga intensyon ay tiyak na maghahayag ng kanilang mga sarili.

Kung ang isang tao ay hindi sumunod sa kabila ng iyong pinakamahusay na pagsisikap na ipaliwanag ang iyong sitwasyon at hindi magpakita ng intensyon na tulungan ka, ito ay tumutukoy sa ilang personal na poot na maaaring mayroon sila laban sa iyo.

Maaari kang gumawa ng matinding hakbang gaya ng pagtanggal sa kanila sa iyong buhay. Ngunit sa simula, kailangan mong bigyan ng pagkakataon ang iyong sarili at ang ibang tao na ayusin ang mga bagay-bagay, nang hindi masyadong nababahala tungkol sa mga intensyon.

Ang taong mapanindigan ayhindi interesado sa pag-aaway ngunit sa paghahanap ng solusyon na maaaring maging katanggap-tanggap sa lahat ng partido.

Ang mapanindigang pag-uugali ay nangangailangan sa iyo na alisin ang tukso ng pagbibigay ng intensyon sa mga tao, hindi mo ginagawa ang problema tungkol sa iyong sarili o sa kanila, at iniisip mo ang kahihinatnan ng iyong mga aksyon. Sa kabutihang palad, ang mga kasanayan sa paninindigan ay maaaring matutunan sa pamamagitan ng pagsasanay.2

Kapag napagkakamalan ang pagiging assertive bilang pagiging agresibo

Ang hindi paninindigan ay nagmumula sa pagnanais na mapanatili ang mga relasyon sa lipunan at hindi makasakit sa iba. Ang pagiging agresibo ay nakakasakit sa iba at nakakasakit sa mga relasyon sa lipunan.

Ang pagiging agresibo ay isang matinding anyo ng pagiging mapamilit na kinasasangkutan ng pagpapawalang halaga sa ibang tao. Dahil ang pagiging assertive ay napakalapit sa kahulugan ng pagiging agresibo at ang mga tao ay may tendensiyang sisihin ang iba, ang pagiging assertive ay madaling malito para sa pagiging agresibo.

Maaari mong, sa iyong sariling isip, ay matagumpay na maiguhit ang linya sa pagitan ng pagiging mapamilit at pagiging agresibo, ngunit maaaring hindi ito magawa ng iba. Kaya, habang sa tingin mo ay mapanindigan ka, maaari kang makitang agresibo.

Ipinakita ng isang pag-aaral na habang ang mapanindigang pag-uugali ay nakikita bilang patas, hindi mapaghiganti, at palakaibigan, maaari rin itong makita bilang hindi nakikiramay , nangingibabaw, at agresibo.3

Ito ay isang panganib na kailangan mong isaalang-alang kapag sinusubukan mong kumilos nang may paninindigan. Tulad ng nabanggit sa itaas, ang iyong buong gawain sa pagiging mapamilit ay kumbinsihin ang kabilang partido na ikawhindi pagiging agresibo. Nalaman din ng pag-aaral sa itaas na kapag iginiit ng mga tao ang kanilang sarili, ang iba ay nakaisip ng mga kontra-assertion.

Halimbawa, kung tatanggi kang sumunod sa kahilingan ng isang tao nang magalang, tatanggihan din nila ang iyong kahilingan. Isa itong kontra-assertion.

Pansinin kung paanong ang pag-uugaling ito ay katulad ng kapag ang mga tao ay kumilos nang agresibo at ang iba ay may mga kontra-agresibo. Kung magbabato sila ng mga kontra-assertion sa iyo kapag sinusubukan mong maging mapamilit, malamang na napagkamalan nilang agresibo ang pagiging mapamilit mo.

Nabigo kang kumbinsihin sila sa iyong hindi pagiging agresibo. Nabigo kang kumbinsihin sila na ang iyong intensyon ay hindi saktan sila o makapuntos sa kanila.

Gusto kong ilarawan ito sa isang karaniwang halimbawa.

Isa sa mga paraan upang ang pagiging assertive ay ang pagsasabi ng 'Hindi'. Hindi mo iniisip na ang ibang tao ay gumagawa ng isang patas na kahilingan kaya't ikaw ay bumubulusok ng 'Hindi'. Malamang na magkakaroon ito ng negatibong epekto sa kausap, at iisipin nilang agresibo ka.

Tulad ng sinabi ko dati, may tendensya ang mga tao na magdesisyon na sinasadya sila ng iba. Ang pagsasabi lang ng 'Hindi' na walang paliwanag ay parang ayaw mo silang tulungan. Inuri ka nito bilang isang kaaway, isang hindi katulong sa kanilang isipan.

Ang paraan para mapawi ang sitwasyong ito ay ang pagsasabi ng ‘Hindi’ at pagkatapos ay magbigay ng mga dahilan para sa iyong ‘Hindi’. Sa pamamagitan ng pagbibigay ng mga dahilan, inaalis mo ang iyong sarili sa sitwasyon.Hindi mo sinisisi ang sarili mo, kundi ang mga dahilan mo.

Sa kasong ito, hindi ka sisisihin ng ibang tao, kundi ang mga dahilan mo lang. Iisipin nila na tinulungan mo sila kung hindi dahil sa iyong mga dahilan.

Ang pag-iisip na hindi mo kailangang magbigay ng anumang katwiran para sa iyong pagtanggi ay mapagmataas at agresibong pag-uugali, hindi inirerekomenda kung nagmamalasakit ka sa iyong relasyon sa taong ito.

May isa pang banayad na panganib na nagtatago sa dinamikong ito na kailangan nating mag-ingat. Ang mga counter-assertion ay maaari ding maging tunay. Maaaring may magandang dahilan ang tao para bigyan ka ng mga kontra-assertion. Maaari kang magkamali sa pag-iisip na ang kanilang kontra-assertion ay paraan lamang nila para makabawi sa iyo.

Muli, mas mabuting magbigay sila ng mga dahilan para sa kanilang mga kontra-assertion kung aalisin nila ang kanilang sarili mula sa ang sitwasyon.

Ito ang dahilan kung bakit binibigyang-diin ko ang pagbabalewala sa mga intensyon sa una kapag sinusubukan mong lutasin ang mga salungatan. Mahirap silang malaman sa una, ngunit magiging malinaw din ito sa kalaunan.

Tingnan din: 4 Makatotohanang paraan upang harapin ang mga negatibong kaisipan

Kapag sinabi mong ‘Hindi’ sa isang tao, laging magbigay ng mga dahilan para alisin ang iyong sarili sa equation. Kapag kumilos ka nang may paninindigan, gawin ang iyong makakaya upang kumbinsihin ang ibang tao na wala kang lihim na motibo. Kung hindi mo gagawin, tiyak na mahahanap nila ang mga ito.

Mga Sanggunian

  1. Lazarus, A. A. (1973). Sa mapilit na pag-uugali: Isang maikling tala. Therapy sa pag-uugali , 4 (5), 697-699.
  2. Fornell, C., & Westbrook, R. A.(1979). Isang eksplorasyong pag-aaral ng pagiging mapanindigan, pagiging agresibo, at pag-uugali ng pagrereklamo ng consumer. ACR North American Advances .
  3. Hull, D. B., & Schroeder, H. E. (1979). Ilang interpersonal na epekto ng assertion, nonassertion, at aggression. Therapy sa Pag-uugali , 10 (1), 20-28.

Thomas Sullivan

Si Jeremy Cruz ay isang bihasang psychologist at may-akda na nakatuon sa paglutas ng mga kumplikado ng isip ng tao. Sa hilig sa pag-unawa sa mga intricacies ng pag-uugali ng tao, si Jeremy ay aktibong kasangkot sa pananaliksik at pagsasanay para sa higit sa isang dekada. Siya ay mayroong Ph.D. sa Psychology mula sa isang kilalang institusyon, kung saan nagdadalubhasa siya sa cognitive psychology at neuropsychology.Sa pamamagitan ng kanyang malawak na pananaliksik, si Jeremy ay nakabuo ng malalim na pananaw sa iba't ibang sikolohikal na phenomena, kabilang ang memorya, persepsyon, at mga proseso ng paggawa ng desisyon. Ang kanyang kadalubhasaan ay umaabot din sa larangan ng psychopathology, na nakatuon sa pagsusuri at paggamot ng mga sakit sa kalusugan ng isip.Ang hilig ni Jeremy sa pagbabahagi ng kaalaman ay nagbunsod sa kanya na itatag ang kanyang blog, Understanding the Human Mind. Sa pamamagitan ng pag-curate ng malawak na hanay ng mga mapagkukunan ng sikolohiya, nilalayon niyang bigyan ang mga mambabasa ng mahahalagang insight sa mga kumplikado at nuances ng pag-uugali ng tao. Mula sa mga artikulong nakakapukaw ng pag-iisip hanggang sa mga praktikal na tip, nag-aalok si Jeremy ng komprehensibong plataporma para sa sinumang naglalayong pahusayin ang kanilang pag-unawa sa isip ng tao.Bilang karagdagan sa kanyang blog, inilaan din ni Jeremy ang kanyang oras sa pagtuturo ng sikolohiya sa isang kilalang unibersidad, na nag-aalaga sa mga isipan ng mga naghahangad na psychologist at mananaliksik. Ang kanyang nakakaengganyo na istilo ng pagtuturo at tunay na pagnanais na magbigay ng inspirasyon sa iba ay ginagawa siyang lubos na iginagalang at hinahangad na propesor sa larangan.Ang mga kontribusyon ni Jeremy sa mundo ng sikolohiya ay lumampas sa akademya. Nag-publish siya ng maraming mga papeles sa pananaliksik sa mga istimado na mga journal, inilalahad ang kanyang mga natuklasan sa mga internasyonal na kumperensya, at nag-aambag sa pagbuo ng disiplina. Sa kanyang matinding dedikasyon sa pagsusulong ng ating pag-unawa sa isip ng tao, patuloy na binibigyang-inspirasyon at tinuturuan ni Jeremy Cruz ang mga mambabasa, naghahangad na mga psychologist, at mga kapwa mananaliksik sa kanilang paglalakbay tungo sa paglutas ng mga kumplikado ng isip.