Dlaczego istnieją geje?

 Dlaczego istnieją geje?

Thomas Sullivan

Dlaczego niektórzy ludzie są gejami?

Dlaczego istnieją osoby trans?

Czy geje rodzą się czy są stworzeni?

Uczyłem się w szkole dla chłopców i od najmłodszych lat zauważyłem, że nie wszyscy chłopcy w naszej klasie byli podobni pod względem męskości i męskich zachowań.

Na jednym końcu spektrum byli ci bardzo agresywni, dominujący, supermęscy chłopcy, którzy często pasjonowali się sportem i znęcaniem się nad innymi dziećmi.

Następnie była duża grupa, w środku krzywej dzwonowej, nieco mniej męskich chłopców, którzy zachowywali się w bardziej cywilizowany sposób, choć czasami wykazywali te same zachowania, co pierwsza grupa.

Najbardziej zaintrygowała mnie trzecia, znacznie mniejsza kategoria chłopców - chłopcy, którzy zachowywali się jak dziewczynki. W naszej klasie było trzech takich chłopców, którzy chodzili, mówili i poruszali się zupełnie inaczej niż pozostali chłopcy.

W szczególności mieli kobiecy chód, kobiecy głos i kobiece maniery. Wykazywali niewielkie lub żadne zainteresowanie sportem, lekkoatletyką lub konfliktami fizycznymi. Byli jednymi z najbardziej towarzyskich chłopców w naszej klasie.

Oczywiście nie tylko ja zauważyłem, że byli inni. Inni chłopcy również dostrzegli tę różnicę i często dokuczali im, nazywając ich "gejami" lub "dziewczynami". Jeden z bardzo agresywnych chłopaków w naszej klasie przyznał nawet, że uważał jednego z takich dziewczęcych chłopców za atrakcyjnego i składał mu seksualne propozycje.

Genetyczne i hormonalne podstawy homoseksualizmu

Homoseksualizm występuje w różnych kulturach1 i był obserwowany w całej historii ludzkości. Co więcej, występuje u wielu gatunków zwierząt, od ptaków po małpy. Sugeruje to, że ma on podłoże biologiczne.

Badanie przeprowadzone w 1991 roku wykazało, że bliźnięta jednojajowe (bliźnięta jednojajowe) są bardziej narażone na homoseksualizm. Ponieważ takie bliźnięta mają ten sam skład genetyczny, było to silną wskazówką, że cecha homoseksualizmu ma komponent genetyczny.2

Później odkryto, że gen lub grupa genów odpowiedzialnych za zachowania homoseksualne prawdopodobnie znajduje się na chromosomie X, który dana osoba może odziedziczyć tylko po matce. W badaniu z 1993 r. porównano DNA 40 par homoseksualnych braci i stwierdzono, że 33 z nich miało takie same markery genetyczne w regionie Xq28 chromosomu X.3

Zobacz też: Dlaczego biedni ludzie mają tyle dzieci?

Ponieważ homoseksualizm jest prawdopodobnie dziedziczony od strony matki, to samo badanie wykazało również zwiększony wskaźnik orientacji jednopłciowej u wujków i kuzynów ze strony matki badanych, ale nie u ich ojców i kuzynów ze strony ojca.

Odkrycie to zostało poparte niedawnym skanowaniem całego genomu, które wykazało znaczące powiązanie markerów DNA na chromosomie X z męską orientacją homoseksualną.4

Rola hormonów w orientacji seksualnej

Istnieją mocne dowody na to, że orientacja seksualna w naszych mózgach jest ustalana, gdy jesteśmy jeszcze w łonie matki. Wszyscy zaczynamy jako kobiety z kobiecym mózgiem. Następnie, w zależności od ekspozycji na męskie hormony (głównie testosteron), nasze ciała i mózgi ulegają maskulinizacji.5

Zobacz też: Jak przestać być słonym

To właśnie ta maskulinizacja mózgu jest w dużej mierze odpowiedzialna za typowe męskie cechy psychologiczne, takie jak dominacja, agresja, zdolności przestrzenne itp.

Jeśli ani ciało, ani mózg nie są zmaskulinizowane, płód wyrasta na kobietę. Jeśli ekspozycja na męskie hormony jest znacznie niska, płód może wyrosnąć na superkobiecą kobietę.

Jeśli mózg zostanie zmaskulinizowany dużymi dawkami testosteronu, płód prawdopodobnie wyrośnie na supermęskiego mężczyznę. Porównywalnie mniejsze dawki oznaczają niższy stopień maskulinizacji.

Wyobraź sobie, że mózg ma dwa regiony - jeden odpowiedzialny za orientację seksualną, a drugi za zachowania typowe dla płci. Jeśli oba regiony są zmaskulinizowane, płód staje się heteroseksualnym mężczyzną.

Jeśli tylko region "orientacji seksualnej" jest zmaskulinizowany, płód staje się heteroseksualnym mężczyzną z kobiecym zachowaniem, ponieważ jego region mózgu odpowiedzialny za zachowanie typowe dla płci pozostaje żeński.

Podobnie, jeśli ciało jest zmaskulinizowane, ale oba regiony mózgu opisane powyżej nie są, płód może stać się homoseksualnym mężczyzną (o orientacji seksualnej podobnej do heteroseksualnych kobiet) z kobiecym zachowaniem.

Ostatnią możliwością jest to, że zarówno ciało, jak i obszar mózgu odpowiedzialny za zachowanie typowe dla płci są zmaskulinizowane, ale nie region orientacji seksualnej, tworząc osobę homoseksualną o męskim ciele i zachowaniu. Dlatego istnieją homoseksualni kulturyści, którzy są również inżynierami.

To samo dotyczy kobiet, które mogą być jednocześnie lesbijkami i kobietami, nawet jeśli wydaje się to sprzeczne z intuicją.

Mózgi osób homoseksualnych i heteroseksualnych wydają się być zorganizowane inaczej. Wzorce organizacji mózgu wydają się być podobne u lesbijek i heteroseksualnych mężczyzn. Mężczyźni homoseksualni wydają się być średnio bardziej "typowi dla kobiet" w reakcjach wzorców mózgu, a kobiety lesbijki bardziej "typowe dla mężczyzn".6

Geje prawdopodobnie wykazują zachowania przeciwne do ich płci w dzieciństwie.7 Inne badania pokazują, że geje poruszają się w podobny sposób jak kobiety i preferują mężczyzn o męskiej twarzy.

Dorosłe kobiety z wrodzonym przerostem nadnerczy (CAH), stanem, w którym żeński płód jest narażony na nienormalnie duże ilości testosteronu, częściej są lesbijkami w porównaniu z populacją ogólną.8 Kobiety te wykazują również typowe dla mężczyzn zachowania w dzieciństwie.

Jeśli we wczesnych stadiach ciąży testosteron jest tłumiony przez stres, chorobę lub leki, szansa na urodzenie homoseksualnego chłopca dramatycznie wzrasta. Według niemieckiego badania, ciężarne matki, które doświadczyły silnego stresu podczas drugiej wojny światowej, były sześciokrotnie bardziej narażone na urodzenie homoseksualnego syna.

Jednym z kluczowych wskaźników pokazujących, na ile testosteronu dana osoba była narażona podczas rozwoju, jest stosunek wielkości palca wskazującego do palca serdecznego prawej dłoni (znany jako stosunek 2D:4D).

U mężczyzn palec serdeczny jest zwykle dłuższy, podczas gdy u kobiet oba palce są mniej więcej równej wielkości. Jednak kobiety homoseksualne mają średnio znacznie krótszy palec wskazujący w porównaniu do palca serdecznego.9

Długości palców nie należy porównywać, patrząc na poziom ich wierzchołków, ale mierząc długość każdego palca od góry do dołu. Istnieje duża szansa, że ta ręka należy do heteroseksualnego mężczyzny.

To, czego ta hormonalna teoria nie wydaje się wyjaśniać, to biseksualizm. Jest to jednak prawdopodobnie pośredni etap maskulinizacji między ściśle homoseksualnymi (niezwykle rzadkimi) i ściśle heteroseksualnymi (niezwykle powszechnymi) stanami orientacji seksualnej.

Początki transseksualizmu

Jeśli ciało danej osoby jest męskie, ale jej mózg nie jest zmaskulinizowany do tego stopnia, że nie tylko pociągają ją mężczyźni (tak jak kobiety), ale także myśli, że jest kobietą, skutkuje to transseksualizmem typu mężczyzna-kobieta. Osoba ta jest biologicznie mężczyzną, ale ma kobiecy mózg. Ta sama zasada dotyczy transseksualistów typu kobieta-mężczyzna, tj. kobiece ciało z męskim mózgiem.

Obszar w mózgu istotny dla zachowań seksualnych, znany jako BSTc, jest większy u mężczyzn niż u kobiet. Badanie wykazało, że transseksualiści typu mężczyzna-kobieta mieli BSTc wielkości kobiety.

W przeglądzie literatury z 2016 r.10 na ten temat stwierdzono, że "Nieleczeni transseksualiści, którzy mają wczesny początek dysforii płciowej (rozdźwięk między tożsamością płciową a płcią biologiczną) wykazują wyraźną morfologię mózgu, która różni się od tej wykazywanej przez heteroseksualnych mężczyzn i kobiety".

Należy zauważyć, że środowisko ma w tym wszystkim niewielką lub żadną rolę do odegrania. Genetyczni mężczyźni, którzy w wyniku wypadków lub urodzenia się bez penisów zostali poddani zmianie płci i wychowani jako dorośli, zazwyczaj pociągali kobiety.11 Bycie gejem lub transseksualistą jest tak samo "wyborem" jak bycie hetero.

Moi koledzy z klasy prawdopodobnie mieli rację

Jest wysoce prawdopodobne, że co najmniej jeden z moich trzech zniewieściałych kolegów z klasy był gejem. Kiedy inni koledzy z klasy nazywali ich "gejami" w żartach, możliwe, że mieli rację, ponieważ badania pokazują, że homoseksualiści (zwłaszcza mężczyźni) mogą być identyfikowani z dużą dokładnością na podstawie typu ciała i ruchu.12 Ponadto głos jest silnym sygnałem wykrywającym gejów, którego dokładność wynosi około 80%.

Referencje

  1. Bailey, J. M., Vasey, P. L., Diamond, L. M., Breedlove, S. M., Vilain, E., & Epprecht, M. (2016). Orientacja seksualna, kontrowersje i nauka. Nauka psychologiczna w interesie publicznym , 17 (2), 45-101.
  2. Bailey, J. M., & Pillard, R. C. (1991). Badanie genetyczne męskiej orientacji seksualnej. Archiwum psychiatrii ogólnej , 48 (12), 1089-1096.
  3. Hamer, D. H., Hu, S., Magnuson, V. L., Hu, N., & Pattatucci, A. M. (1993). Powiązanie między markerami DNA na chromosomie X a męską orientacją seksualną. NAUKA-NEW YORK THEN WASHINGTON- , 261 , 321-321.
  4. Sanders, A. R., Martin, E. R., Beecham, G. W., Guo, S., Dawood, K., Rieger, G., ... & Duan, J. (2015). Skanowanie całego genomu wykazuje znaczące powiązania dla męskiej orientacji seksualnej. Medycyna psychologiczna , 45 (7), 1379-1388.
  5. Collaer, M. L., & Hines, M. (1995). Ludzkie behawioralne różnice płciowe: rola hormonów gonadalnych podczas wczesnego rozwoju? Biuletyn psychologiczny , 118 (1), 55.
  6. Savic, I., & Lindström, P. (2008). PET i MRI wykazują różnice w asymetrii mózgowej i funkcjonalnej łączności między osobami homo- i heteroseksualnymi. Proceedings of the National Academy of Sciences , 105 (27), 9403-9408.
  7. Bailey, J. M., & Zucker, K. J. (1995). Zachowania związane z płcią w dzieciństwie i orientacja seksualna: analiza pojęciowa i przegląd ilościowy. Psychologia rozwojowa , 31 (1), 43.
  8. Meyer-Bahlburg, H. F., Dolezal, C., Baker, S. W., & New, M. I. (2008). Orientacja seksualna u kobiet z klasycznym lub nieklasycznym wrodzonym przerostem nadnerczy jako funkcja stopnia prenatalnego nadmiaru androgenów. Archiwum zachowań seksualnych , 37 (1), 85-99.
  9. University Of California, Berkeley. (2000, marzec 30). UC Berkeley Psychologist Finds Evidence That Male Hormones In The Womb Affect Sexual Orientation. ScienceDaily. Retrieved December 15, 2017 from www.sciencedaily.com/releases/2000/03/000330094644.htm.
  10. Guillamon, A., Junque, C., & Gómez-Gil, E. (2016). Przegląd stanu badań nad strukturą mózgu w transseksualizmie. Archiwum zachowań seksualnych , 45 (7), 1615-1648.
  11. Reiner, W. G. (2004), Rozwój psychoseksualny u mężczyzn genetycznie przypisanych do płci żeńskiej: doświadczenie egzstrofii kloaki. Kliniki psychiatryczne dla dzieci i młodzieży w Ameryce Północnej , 13 (3), 657-674.
  12. Johnson, K. L., Gill, S., Reichman, V., & Tassinary, L. G. (2007). Swagger, sway, and sexuality: Judging sexual orientation from body motion and morphology. Czasopismo z zakresu psychologii osobowości i psychologii społecznej , 93 (3), 321.

Thomas Sullivan

Jeremy Cruz jest doświadczonym psychologiem i autorem poświęconym odkrywaniu zawiłości ludzkiego umysłu. Z pasją do zrozumienia zawiłości ludzkich zachowań Jeremy od ponad dekady aktywnie angażuje się w badania i praktykę. Posiada stopień doktora. Doktorat z psychologii renomowanej instytucji, gdzie specjalizował się w psychologii poznawczej i neuropsychologii.Dzięki swoim szeroko zakrojonym badaniom Jeremy rozwinął głęboki wgląd w różne zjawiska psychologiczne, w tym pamięć, percepcję i procesy decyzyjne. Jego doświadczenie obejmuje również dziedzinę psychopatologii, koncentrując się na diagnostyce i leczeniu zaburzeń zdrowia psychicznego.Pasja Jeremy'ego do dzielenia się wiedzą doprowadziła go do założenia bloga „Zrozumieć ludzki umysł”. Kuratorując szeroki wachlarz zasobów psychologicznych, ma na celu dostarczenie czytelnikom cennych informacji na temat złożoności i niuansów ludzkich zachowań. Od prowokujących do myślenia artykułów po praktyczne wskazówki, Jeremy oferuje wszechstronną platformę dla każdego, kto chce lepiej zrozumieć ludzki umysł.Oprócz prowadzenia bloga Jeremy poświęca swój czas na nauczanie psychologii na renomowanym uniwersytecie, pielęgnując umysły aspirujących psychologów i badaczy. Jego angażujący styl nauczania i autentyczna chęć inspirowania innych sprawiają, że jest bardzo szanowanym i poszukiwanym profesorem w tej dziedzinie.Wkład Jeremy'ego w świat psychologii wykracza poza środowisko akademickie. Opublikował liczne prace naukowe w cenionych czasopismach, prezentując wyniki swoich badań na konferencjach międzynarodowych, przyczyniając się do rozwoju dyscypliny. Ze swoim wielkim zaangażowaniem w pogłębianie naszego zrozumienia ludzkiego umysłu, Jeremy Cruz nadal inspiruje i edukuje czytelników, aspirujących psychologów i innych badaczy w ich podróży ku odkryciu złożoności umysłu.