Wika ng katawan sa komunikasyon at personal na espasyo

 Wika ng katawan sa komunikasyon at personal na espasyo

Thomas Sullivan

Upang mabigyan ka ng ideya kung paano gumaganap ang body language sa komunikasyon, gusto kong ipakilala sa iyo si Ahmed.

Si Ahmed ay isang napaka-jolly at isang happy-go-lucky na uri ng tao. Alam mo yung tipong- yung laging nakangiti at nakikipagtawanan sa pinakamaliit na biro.

Ang taong buong pagmamahal na humahampas sa likod ng lahat kapag siya ay dumating bilang isang kilos ng pagbati at patuloy na humihipo, humahawak at sumasandal sa mga tao habang nag-uusap.

Tingnan din: Bakit mas marahas ang mga lalaki kaysa sa mga babae?

Halos nararamdaman ko ang iyong inis at pagkairita habang ikaw subukan mong isipin si Ahmed. Gusto mong magustuhan si Ahmed ngunit may bagay sa kanya na nakakainis na gusto mong kagatin ang kanyang ulo.

Bagaman sinusubukan ni Ahmed ang kanyang makakaya na maging mabait at palakaibigan, nilalabag niya ang isang pangunahing sikolohikal na prinsipyo na namamahala sa kaginhawaan ng tao.

Ang konsepto ng teritoryo o personal na espasyo

Teritoryo o personal na espasyo sa body language ng komunikasyon ay ang puwang sa paligid ng isang tao na inaangkin niyang sarili niya. Tulad ng isang tao na nagtatayo ng mga bakod o pader sa paligid ng kanyang bahay upang markahan ang kanyang ari-arian, mayroong isang hindi nakikitang espasyo sa paligid ng kanyang katawan na pinaniniwalaan niyang siya at siya lamang.

Kapag nalabag ang personal na espasyong ito, hindi siya komportable, nananakot at natakot, tulad ng gagawin ng isang tao kung ang isang estranghero ay pumasok sa kanyang bahay nang hindi humihingi ng pahintulot.

Sa kabaligtaran, kung ang isang tao ay hindi komportable kapagmay pumapasok sa kanyang personal na espasyo, nangangahulugan ito na tinatanggap niya ang bisita, hindi siya nakikita bilang isang banta, kumportable sa kanyang presensya o kahit na nasisiyahan sa kanyang kumpanya- tulad ng gagawin ng isang tao kung ang isang kamag-anak o isang malapit na kaibigan ay nagkataong bumisita sa kanyang bahay .

Ito ay sumusunod na ang antas hanggang sa kung saan pinahihintulutan ng taong A ang taong B na pumasok sa kanyang personal na espasyo ay isang tumpak na paraan ng pagsukat kung gaano komportable ang dating sa piling ng huli. Sa mas simpleng termino, kapag mas pinahihintulutan mo ang isang tao sa iyong personal na espasyo, mas komportable ka sa kanilang kumpanya.

Upang gawing mas simple- ang pisikal na kalapitan ay nagpapahiwatig din ng emosyonal na kalapitan ibig sabihin, kapag mas inilapit mo ang isang tao sa iyong katawan, mas nagiging emosyonal siya sa iyo, maliban siyempre kapag sinasadya mong saktan ang tao sa panahon ng pakikipaglaban, pakikipagbuno o kick-boxing.

Maraming mga hayop ang mayroon ding sariling mga teritoryo na kanilang minarkahan sa pamamagitan ng pagdumi o pag-ihi upang mabigyan ng malinaw na mensahe ang ibang mga hayop na huwag lumabag. Kapansin-pansin, ang mga hayop ay tila may higit na paggalang sa iyong personal na espasyo kaysa sa karaniwang mga tao para sa iyo.

Habang naglalakad sa isang kalye, malamang na napansin mo kung paano naglalakad ang isang aso o isang pusa habang papalapit ito sa iyo mula sa tapat. direksyon. Kumikilos ito patungo sa gilid ng kalye, sa pinakamalayo mula sa iyo hangga't maaari, hanggang sa tumawid ito sa iyo at pagkatapos ay lumipat pabalik sa gitna ng kalye. Ang kawawang hayopsinisikap ang makakaya na huwag salakayin ang iyong personal na espasyo para hindi ka matakot.

Maging ang mga ibon ay may sariling teritoryo. Halos lahat ay nakaranas ng nakakadismaya na gustong tumingin ng malapit sa isang ibon ngunit kapag nakalapit ka na, kapag sinalakay mo ang teritoryo ng ibon, lumilipad ito.

Tingnan din: Paano gumagana ang mga nabagong sikolohikal na mekanismo

Ang layunin ng pagsandal sa komunikasyon

Ang paghilig sa isang tao o malayo sa kanila ay isang pagtatangka na dagdagan o bawasan ang espasyo sa pagitan mo at nila. Kapag nakasandal tayo sa isang tao, sinusubukan nating makapasok sa kanilang personal na espasyo o iniimbitahan sila sa ating personal na espasyo.

Alinmang paraan, ang emosyon na nararamdaman namin para sa taong iyon ay pareho- kaginhawaan. Gustung-gusto namin ang taong iyon upang maging komportable sa kanilang personal na espasyo o payagan siya sa aming personal na espasyo. Sa madaling salita, kapag kami ay interesado sa isang tao, sinisikap naming bawasan ang distansya sa pagitan namin at sa kanila.

Ito ang dahilan kung bakit ang mga mag-asawang labis na nagmamahalan ay palaging nakikitang nakasandal sa isa't isa. Ang panonood ng isang grupo ng mga tao ay madali mong malalaman ang malalapit na kaibigan at estranghero sa pamamagitan ng pagmamasid sa mga distansyang pinapanatili nila sa kanilang mga sarili.

Ang paglayo sa isang tao ay nagpapakita ng ating kakulangan sa ginhawa at hindi pagkagusto sa kanila. Kung nakita ng isang babae na hindi kaakit-akit ang isang lalaki ngunit patuloy itong nanliligaw sa kanya, sasandal ito at lalayo sa kanya hanggang sa wakas ay gumawa siya ng dahilan para umalis.

Nakakapagbigay din minsan ang paghilig sa likodkatamaran o kawalang-interes. Ngunit ang damdamin ng kawalang-interes ay palaging nandiyan.

Hindi lamang tayo nananalig sa mga tao kundi sa anumang bagay na pumukaw sa ating interes. Kung ito man ay isang talumpati na iyong naririnig, isang palabas sa TV na iyong pinapanood o isang panayam na iyong dinadaluhan, sa tuwing may darating na kawili-wiling bagay, malamang na makikita mo ang iyong sarili na nakahilig.

Body language ng leaning at territorial claim

Ang ilang mga tao ay dinadala ang pag-aaral sa susunod na antas. Talagang hinahawakan nila ang kanilang bagay na kinaiinteresan upang ang anumang uri ng espasyo sa pagitan nila at ng bagay na iyon ay ganap na mawala. Kapag hinawakan ng mga tao ang isa't isa, ito ang taas ng intimacy, ang pinakamataas na antas ng kaginhawaan na madarama nila sa paligid ng isa't isa.

Ang pagyakap, halimbawa, ay walang iba kundi isang pagtatangka na ganap na alisin ang anumang literal o matalinghagang espasyo sa pagitan ng dalawang tao.

Ngunit ang pagpindot ay nagpapahiwatig din ng iba maliban sa intimacy. Kapag hinawakan mo ang isang bagay, lalo na sa presensya ng iba, inaangkin mo rin ang pagmamay-ari mo sa bagay na iyon at inaasahan na igalang iyon ng iba. Hindi mo sinasabi sa ibang tao, 'Ang bagay na ito ay akin. Pagmamay-ari ko ito.’

Ang isang taong kumukuha ng larawan sa kanyang sarili kasama ang kanyang sasakyan ay madalas na nakikitang nakasandal sa kotse at hinahawakan ito. Ang layunin ay ipakita sa iba na sa kanya ang sasakyan.

Katulad nito, kapag ang isang executive ng negosyo ay sumandal sa kanyang upuan at ipinatong ang kanyang mga paa sa mesa, hindi siya nagsasalitapag-aangkin ng pagmamay-ari ng opisina at mga kagamitan nito. Isipin ang isang katulong na nakaupo nang ganito sa upuan ng kanyang amo.

Kapag nakita ito ng boss, makaramdam siya ng pananakot, tatakbo ang kanyang puso at madarama niya ang evolutionary urge na bawiin ang kanyang teritoryo.

Gusto mo bang takutin ang isang tao? Hawakan ang kanilang mga ari-arian nang walang pahintulot nila.

Nakakamangha isipin na ang pag-uugaling ito na 'pag-aangkin ng pagmamay-ari' ay totoo para sa mga bagay tulad ng mga kotse at hindi rin umaabot sa ibang tao.

Kahit napopoot tayo sa objectification ng mga tao, kapag nakasandal tayo sa publiko o nakayakap sa isang tao, talagang inaangkin natin ang pagmamay-ari ng taong iyon.

Ngayon ay maaaring magtaltalan ang ilan na ito ay pagpapalagayang-loob ngunit kadalasan ay higit pa rito. Ang isang taong gumagawa nito ay malinaw na nagsasabi sa iba na, 'Ang bagay na ito ay akin'.

Si Ahmad ay isang mabait na tao ngunit kapag hinawakan niya ang mga tao nang hindi kinakailangan, nilabag niya ang kanilang personal na espasyo at sa banayad na paraan, inaangkin niya ang kanyang pagmamay-ari sa kanila. . Nakakainis ang karamihan sa mga tao.

Thomas Sullivan

Si Jeremy Cruz ay isang bihasang psychologist at may-akda na nakatuon sa paglutas ng mga kumplikado ng isip ng tao. Sa hilig sa pag-unawa sa mga intricacies ng pag-uugali ng tao, si Jeremy ay aktibong kasangkot sa pananaliksik at pagsasanay para sa higit sa isang dekada. Siya ay mayroong Ph.D. sa Psychology mula sa isang kilalang institusyon, kung saan nagdadalubhasa siya sa cognitive psychology at neuropsychology.Sa pamamagitan ng kanyang malawak na pananaliksik, si Jeremy ay nakabuo ng malalim na pananaw sa iba't ibang sikolohikal na phenomena, kabilang ang memorya, persepsyon, at mga proseso ng paggawa ng desisyon. Ang kanyang kadalubhasaan ay umaabot din sa larangan ng psychopathology, na nakatuon sa pagsusuri at paggamot ng mga sakit sa kalusugan ng isip.Ang hilig ni Jeremy sa pagbabahagi ng kaalaman ay nagbunsod sa kanya na itatag ang kanyang blog, Understanding the Human Mind. Sa pamamagitan ng pag-curate ng malawak na hanay ng mga mapagkukunan ng sikolohiya, nilalayon niyang bigyan ang mga mambabasa ng mahahalagang insight sa mga kumplikado at nuances ng pag-uugali ng tao. Mula sa mga artikulong nakakapukaw ng pag-iisip hanggang sa mga praktikal na tip, nag-aalok si Jeremy ng komprehensibong plataporma para sa sinumang naglalayong pahusayin ang kanilang pag-unawa sa isip ng tao.Bilang karagdagan sa kanyang blog, inilaan din ni Jeremy ang kanyang oras sa pagtuturo ng sikolohiya sa isang kilalang unibersidad, na nag-aalaga sa mga isipan ng mga naghahangad na psychologist at mananaliksik. Ang kanyang nakakaengganyo na istilo ng pagtuturo at tunay na pagnanais na magbigay ng inspirasyon sa iba ay ginagawa siyang lubos na iginagalang at hinahangad na propesor sa larangan.Ang mga kontribusyon ni Jeremy sa mundo ng sikolohiya ay lumampas sa akademya. Nag-publish siya ng maraming mga papeles sa pananaliksik sa mga istimado na mga journal, inilalahad ang kanyang mga natuklasan sa mga internasyonal na kumperensya, at nag-aambag sa pagbuo ng disiplina. Sa kanyang matinding dedikasyon sa pagsusulong ng ating pag-unawa sa isip ng tao, patuloy na binibigyang-inspirasyon at tinuturuan ni Jeremy Cruz ang mga mambabasa, naghahangad na mga psychologist, at mga kapwa mananaliksik sa kanilang paglalakbay tungo sa paglutas ng mga kumplikado ng isip.